Podwyższenie alimentów w Gdańsku – kiedy i jak złożyć pozew?

Podstawą prawną jest art. 138 KRO: „W razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego”. Kluczowe jest więc pojęcie zmiany stosunków – muszą zaistnieć nowe, istotne okoliczności w porównaniu z tymi, które obowiązywały przy ustalaniu dotychczasowej kwoty.

Co ważne, znaczenie ma realna zmiana sytuacji, a nie sam upływ czasu. Sąd porównuje aktualne położenie dziecka i rodziców z tym, jakie oceniano przy poprzednim orzeczeniu. Zmiana musi być istotna, trwała i ugruntowana – jednorazowy, przejściowy wydatek zwykle nie wystarczy.

Najczęstsze okoliczności uznawane za zmianę stosunków:

• Wzrost potrzeb dziecka – rozpoczęcie szkoły, studiów, kosztowne zajęcia dodatkowe, korepetycje.
• Choroba lub leczenie – nowe, stałe wydatki na opiekę medyczną, rehabilitację, leki.
• Dorastanie dziecka – naturalny wzrost kosztów utrzymania wraz z wiekiem.
• Poprawa sytuacji majątkowej rodzica zobowiązanego – awans, podwyżka, zmiana pracy na lepiej płatną.
• Istotny spadek siły nabywczej pieniądza – wysoka inflacja bywa argumentem pomocniczym, ale sama w sobie zwykle nie wystarcza; trzeba wykazać rzeczywiste wydatki.

• Wiek i nowy etap edukacji.
• Zajęcia dodatkowe i korepetycje.
• Zdrowie. Leczenie, rehabilitacja, ortodonta, okulary, dieta.
• Tabela miesięcznych kosztów z dowodami.

• Wzrost dochodów albo majątku, np. awans, nowa praca, działalność gospodarcza, nabycie nieruchomości lub samochodu.
• Możliwości zarobkowe, a nie faktyczne zarobki. Sąd bierze pod uwagę, ile zobowiązany mógłby zarabiać przy swoich kwalifikacjach. Ten argument skutecznie podważa zaniżanie dochodów, pracę „na najniższej krajowej” czy rezygnację z lepiej płatnej pracy. Faktyczny poziom życia zobowiązanego: wyjazdy, samochód, wydatki widoczne w mediach społecznościowych. To dobra poszlaka, gdy deklarowane dochody nie pasują do stylu życia. Zasada równej stopy życiowej. Dziecko ma prawo żyć na poziomie zbliżonym do poziomu obojga rodziców, a nie tylko mieć zaspokojone minimum.

• Osobiste starania o wychowanie też są wykonaniem obowiązku alimentacyjnego. Warto pokazać, że ten rodzic ponosi ciężar codziennej opieki i nie może w pełni wykorzystać swoich możliwości zarobkowych.
• Proporcja kontaktów. Jeśli drugi rodzic rzadko widuje dziecko i niewiele dokłada się w naturze, przemawia to za wyższą kwotą.

Pozew o podwyższenie alimentów to najważniejsze pismo w sprawie. Powinien zawierać:

1. Oznaczenie sądu i stron – powodem jest dziecko reprezentowane przez rodzica, pozwanym rodzic zobowiązany do alimentów.
2. Żądanie – podwyższenie alimentów z dotychczasowej kwoty X do kwoty Y miesięcznie, ze wskazaniem poprzedniego orzeczenia.
3. Uzasadnienie zmiany stosunków – konkretny opis, jakie potrzeby wzrosły i z jakich przyczyn, oraz jak zmieniła się sytuacja rodziców.
4. Dowody – rachunki, zaświadczenia (lekarskie, ze szkoły, o kosztach zajęć), dokumenty o dochodach.
5. Wniosek o zabezpieczenie – pozwala uzyskać wyższe alimenty już na czas trwania sprawy, zanim zapadnie wyrok.

Dobrze przygotowany kosztorys utrzymania dziecka – zestawienie realnych, udokumentowanych wydatków – jest zwykle sednem skutecznego pozwu.

Osoba dochodząca alimentów na rzecz dziecka jest zwolniona z opłaty sądowej od pozwu – to istotna różnica w porównaniu z innymi sprawami. Pozostają koszty ewentualnego pełnomocnika, ustalane indywidualnie w zależności od stopnia skomplikowania sprawy. O zasadach ustalania wysokości świadczeń piszemy szerzej na stronie alimenty Gdańsk.

Jeżeli sąd uwzględni pozew, podwyższone alimenty zasądza co do zasady od dnia wniesienia pozwu (chyba że sąd postanowi inaczej). Od uprawomocnienia wyroku rodzic zobowiązany musi płacić nową, wyższą kwotę pod rygorem egzekucji komorniczej. Dlatego warto nie zwlekać ze złożeniem pozwu, gdy potrzeby dziecka realnie wzrosły.

Pozew o podwyższenie alimentów składa się do sądu rejonowego – wydziału rodzinnego i nieletnich, właściwego według miejsca zamieszkania dziecka.